Hulphonden voor veteranen met PTSS

Normal 919bb73cf79210b4576c78bb3017f96b4f96250c

 

Dagelijks zetten militairen zich in voor een veilige en stabiele wereld. Essentieel werk dat fysiek en mentaal het uiterste van ze vergt, vooral ook omdat zij soms getuige moeten zijn van de meest verschrikkelijke gebeurtenissen. Met als gevolg dat menig militair thuiskomt met een knauw, die kan uitgroeien tot PTSS. Deze veteranen verdienen alle steun die mogelijk is.

 

Het V-PWR project

 

Het doel van het V-PWR project is om zo veel mogelijk veteranen met PTSS te helpen, met speciale aandacht voor degene die in de huidige setting “uitbehandeld” zouden zijn. De inzet van een hulphond kan voor deze groep mogelijk leiden tot een duidelijke verbetering in de kwaliteit van leven. 

 

De (hulp)hond als beste vriend

 

Al eeuwen fungeren honden als mascotte voor militairen die op uitzending zijn. Ze bieden troost, afleiding en gezelschap. Maar dat honden ook bij thuiskomst iets kunnen betekenen voor (oud-) militairen en hun familieleden is nog niet zo lang bekend. Sinds 2012 worden hulphonden opgeleid en geplaatst bij veteranen met PTSS, om zo deze (oud-) militairen in hun behandeling te ondersteunen. Het positieve effect is heel duidelijk, maar vooral gebaseerd op subjectieve ervaringen en zelfreflectie. Daarom willen we dit wetenschappelijk en concreet gaan onderbouwen.

Het V-PWR project, gestart eind 2017 vanuit de Faculteit Diergeneeskunde, Universiteit Utrecht, richt zich in eerste instantie op het verkrijgen van nog meer inzicht in de interactie tussen veteraan en hulphond. Dit willen wij doen door de interactie meetbaar te maken via parameters als hartslag, bloeddruk en bewegingspatroon, maar ook door het meten van het stresshormoon cortisol of het hormoon oxytocine, wat verantwoordelijk is voor sociale binding. Zodra wij weten hoe de samenwerking tussen hond en veteraan écht werkt kunnen wij ons in het vervolg richten op een optimale matching tussen veteraan en hond.

 

Steun onze veteranen

 

Deze eerste stap is inmiddels gezet, dankzij de brede steun van verschillende partners en publieke belangstelling. Hier willen wij op voortborduren om op deze manier zo veel mogelijk veteranen te kunnen helpen. Nu en in de toekomst! 

Steun ons en zorg ervoor dat veteranen met PTSS nog beter geholpen kunnen worden! 

 

 

 

 

 

Het probleem

Dagelijks zetten militairen zich in voor een veilige en stabiele wereld. Essentieel werk dat fysiek en mentaal het uiterste van ze vergt, vooral ook omdat zij soms getuige moeten zijn van de meest verschrikkelijke gebeurtenissen. Met als gevolg dat menig militair thuiskomt met een knauw, die kan uitgroeien tot PTSS. Deze veteranen verdienen alle steun die mogelijk is.

 

Wat is ons doel? 

Het doel van het V-PWR project is om zo veel mogelijk veteranen met PTSS te helpen, met speciale aandacht voor degene die in de huidige setting “uitbehandeld” zouden zijn. De inzet van een hulphond kan voor deze groep mogelijk leiden tot een duidelijke verbetering in de kwaliteit van leven.

 

Hoe gaan we dat doen? 

Al eeuwen fungeren honden als mascotte voor militairen die op uitzending zijn. Ze bieden troost, afleiding en gezelschap. Maar dat honden ook bij thuiskomst iets kunnen betekenen voor (oud-) militairen en hun familieleden is nog niet zo lang bekend. Sinds 2012 worden hulphonden opgeleid en geplaatst bij veteranen met PTSS, om zo deze (oud-) militairen in hun behandeling te ondersteunen. Het positieve effect is heel duidelijk, maar vooral gebaseerd op subjectieve ervaringen en zelfreflectie. Daarom willen we dit wetenschappelijk en concreet gaan onderbouwen.

 

V-PWR Fase 1

Het V-PWR project, gestart eind 2017 vanuit de Faculteit Diergeneeskunde, Universiteit Utrecht, richt zich in eerste instantie op het verkrijgen van nog meer inzicht in de interactie tussen veteraan en hulphond. Dit willen wij doen door de interactie meetbaar te maken via parameters als hartslag, bloeddruk en bewegingspatroon, maar ook door het meten van het stresshormoon cortisol of het hormoon oxytocine, wat verantwoordelijk is voor sociale binding. Zodra wij weten hoe de samenwerking tussen hond en veteraan écht werkt kunnen wij ons in het vervolg richten op een optimale matching tussen veteraan en hond.

Deze eerste stap is inmiddels gezet, dankzij de brede steun van verschillende partners en publieke belangstelling. Op dit moment zijn wij dan ook volop bezig met de uitvoering van het bovengenoemde project.

 

V-PWR Fase 2

Nu dat wij met de eerste stap goed onderweg zijn, kunnen wij beginnen aan de voorbereidingen van stap twee. Daarin willen wij een halsband ontwikkelen met een slimme meter, die via allerlei indicatoren zoals beweging, hartslag of bloeddruk digitaal bijhoudt hoe de hond zich voelt. Een vergelijkbare meting bij de mens met een smartwatch kan aantonen wat de interactie tussen mens en dier teweegbrengt. Op deze manier kan de veteraan precies zien wat er gebeurt en wordt de interactie tussen hem en zijn hond nog verder verbeterd. Hierdoor kan hij zich met meer vertrouwen onafhankelijk en vrij gaan bewegen.

Een dergelijke technologie kunnen wij vervolgens grootschalig gaan inzetten om de trainingen van hulphonden af te stemmen op de individuele welzijnsbehoeften van de hond – met als resultaat een gezonde, enthousiaste hond die zijn veteraan nog beter kan helpen.

Uiteindelijk willen wij ook gaan kijken of PTSS bij veteranen mogelijk voorkomen kan worden. Dit door hulphonden al tijdens een uitzending in te zetten om militairen te ondersteunen. De dan beschikbare technologie zou het mogelijk maken om het verwachte positieve effect ook werkelijk te meten, met als resultaat dat hulphonden steeds breder en effectiever ingezet kunnen worden in de strijd tegen PTSS bij veteranen.

 

 

Een aantal partners ondersteunen inmiddels het V-PWR, waaronder het Karel Doormanfonds – steunfonds voor marinepersoneel, de Triodos Foundation, het Utrechts Universiteitenfonds, het K.F. Hein Fonds, Royal Canin en natuurlijk onze geweldige Vrienden. 

Hiervoor onwijs bedankt!